“Ευτυχώς τα όνειρα θυμούνται, πως πατρίδα είναι εκεί, που χει ρίζες η καρδιά.”
Το ιστολόγιο αυτό είναι, αφιερωμένο στο Κρυονέρι, την γενέθλια γη των απανταχού Κρυονερίτων…






Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΦΑΝΟΥΛΗΣ ΕΝΑΣ ΚΡΥΟΝΕΡΙΤΗΣ ΗΡΩΑΣ


Γράφει ο Κωνσταντίνος Γ. Φανούλης.

 Η 28η Οκτωβρίου αποτελεί ημέρα μνήμης στους νεκρούς του έπους της Αλβανίας, των οχυρών της Μακεδονίας, της Κρήτης και της Μέσης Ανατολής κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Σ' αυτόν τον αγώνα, και στα αφιλόξενα βουνά της Β. Ηπείρου, προσέφερε την ζωή του ως υπέρτατη θυσία υπερασπιζόμενος τα ιδανικά της Πατρίδος ο συγχωριανός μας (και παππούς του γράφοντος): Αντώνιος Φανούλης του Ιωάννη. Ποιος ήταν όμως ο Αντώνης Φανούλης; Γεννήθηκε το 1906 στο Ιντζέκιοι της Αν. Θράκης,τόπο καταγωγής των περισσοτέρων Θρακιωτών κατοίκων του Κρυονερίου. Γονείς του ο Ιωάννης και η Σοφία Φανούλη. Από μικρός όπως και όλα τα παιδιά της γενιάς του γνώρισε τους διωγμούς και πήρε τον δρόμο της προσφυγιάς, πρώτα το 1914 με προορισμό το Άδενδρο Θεσσαλονίκης για να επιστρέψει το 1918 και κατόπιν το 1922 με προορισμό το Κρυονέρι Λαγκαδά όπου και εγκαταστάθηκε η οικογένεια του μαζί με πλήθος συγχωριανών από το Ιντζέκιοι.Μεγάλωσε και εργάστηκε στο Κρυονέρι όπου και δημιούργησε την δική του οικογένεια τα χρόνια του μεσοπολέμου. Παντρεύτηκε με την Συρματού Γραμματόγλου με την οποία και απέκτησε 3 παιδιά: τον Γιώργο, την Σοφία και την Κυριακή. Ο πόλεμος τον βρήκε σε ηλικία 34 χρονών να ασχολείται με την τυροκομία. Κατατάχθηκε ως έφεδρος στρατιώτης πεζικού στο 19ο Σύνταγμα Πεζικού και βρέθηκε στο μέτωπο της Αλβανίας. Εκεί παρέμεινε έως και τον Μάρτιο του 1941 όπου η τύχη τον έφερε να βρίσκεται με την μονάδα του, στο ύψωμα 731 Β.Δ. της Κλεισούρας στην Β.Ήπειρο. Στις 9 Μαρτίου, υπό την άμεση παρακολούθηση του Μουσολίνι, εξαπολύεται η μεγάλη "Εαρινή" ιταλική επίθεση (PRIMAVERA), στην ζώνη από τον Αώο μέχρι τον Αψό ποταμό και με ιδιαίτερη ένταση στο τμήμα από την Τρεμπεσίνα μέχρι την περιοχή Μπούμπεσι. Οι Ιταλοί με σφοδρές επιθέσεις με την ισχυρή υποστήριξη πυροβολικού και αεροπορίας, προσπαθούσαν να διαρρήξουν τις Ελληνικές θέσεις. Ειδικότερα τα ζωτικά υψώματα 731 και 717 ανασκάφηκαν κυριολεκτικά από τους βομβαρδισμούς, χωρίς όμως οι υπερασπιστές να επιτρέψουν την κατάληψη τους από τους Ιταλούς, οπότε θα δημιουργούσαν ρήγματα στην ελληνική τοποθεσία. Στην δεύτερη φάση της επιθέσεως και στις 19 Μαρτίου 1941, οι Ιταλοί εκτόξευσαν με συνοδεία αρμάτων την δέκατη όγδοη κατά σειρά επίθεση τους κατά του υψώματος 731, χωρίς όμως να και πάλι να πετύχουν κανένα αποτέλεσμα. Η ημέρα αυτή έμελε να αποδειχθεί μοιραία για τον Αντώνη Φανούλη καθώς κατά την διάρκεια των μαχών της, βρήκε τον θάνατο. Η επίθεση τελείωσε άδοξα για τους Ιταλούς στις 25 Μαρτίου. Οι απώλειες των ελληνικών μονάδων  που έλαβαν μέρος στον αγώνα για την απόκρουση της "Εαρινής" Ιταλικής επίθεσης ανήλθαν σε 47 αξιωματικούς και 1196 οπλίτες νεκρούς, 144 αξιωματικούς και 3872 οπλίτες τραυματίες και 42 οπλίτες αγνοουμένους. Όλοι όσοι έζησαν τον αγώνα αυτό αλλά και οι νεότερες γενιές, έχουν ιερό καθήκον να τιμούν με κάθε τρόπο αυτή την υπέρτατη θυσία που εξασφαλίζει την ανεξαρτησία, την ελευθερία, την εθνική υπερηφάνεια και τον παγκόσμιο θαυμασμό και να παραδειγματίζονται για την αντιμετώπιση κάθε ενδεχόμενης επιβουλής των αξιών αυτών. Αυτός είναι ο βασικός στόχος του παρόντος άρθρου. 
 
Τιμή σ'αυτούς που ΕΠΕΣΑΝ για την Πατρίδα. Ας αποτελούν παράδειγμα γι'αυτούς που ζουν σήμερα ελεύθεροι χάρη στην θυσία εκείνων. Αντώνη Φανούλη, θα σε θυμόμαστε πάντα.